| تبليغات | X |
 |
 |
|
| برای توصیف چشم هایت باید هزاران شب یلدا را به هم پیوند زد.......و آنگاه عمیق به آن اندیشید... |
|
نازنینم از اینجا تا چشمانت چه قدر فاصله است؟؟ چه قدر راه راباید گریه کنم تا برسم ؟؟ برسم به مرز جنون..به مرز دیوانگی محض؟ می دانی امروز آدمهای زیادی پیدا میشوند که روی میز ها تقلب می نویسندویا در کوچه های بمبست به پرواز می رسند..و چه بی تفاوت به آسمان می نگرند!!! نازنینم..! این روز ها اشکم را نذر راهت کرده ام ودلم را به یک بغض مقدس دخیل بسته ام!! تا حرمت تپش های عاشق یک قلب خاموش معجزه کند.... از برای تو از برای چشمانت آمدم نفس بکشم که یادم آمد سالهاست قفس غنیمتی شده ای عشق!! با من بگو چرا شانه هایم میلرزند؟؟ بغض کدام گلایه در قلبم شکسته است؟؟ آری.. شور ترین اشک را بریز! زمان رفتن رسید! آخرین خط را با ذغال بر دیوار خواهم کشید و نام تو را .. خواهم نوشت بعدها یکی از دوچشمم راخواهم فرستاد.. امروز... روز وداع است ..یا توزیباتر شده ای یا که چشمان من بارانی اند؟؟؟ خسته ام.. خسته..خسته ی راه که نه.. نه اینکه بگویی دیوانه ام نه!!! خسته ام از...نمی دانم! حرفی بزن.. بی تویی گذشت؟!! وتوهنوز در حیرت " ما به من می نگری .." در اولین سلاممان باران آمد...یادت هست؟؟؟ مفهوم اسمم را نمیدانستی و من اسمت را …..خودت را شرح می دادی متولد می شدم.. حافظ چرا؟ بیا امشب تفا لی بزن به دلم.. شب روزگار ماه را سیاه میکرد اگر میدانست عاشق شده ام وتو روزگار دلم را!!!! هروقت مرا ازآسمان میگرفتی تازه بودم.... نازنینم یا تو زیباتر شده ای یا که چشمان من بارانی اند؟؟؟؟ نازنینم! از اینجا تا چشمانت چه قدر فاصله است؟؟؟ با کدامین بغض برایت پست کنم خداحافظت ..... بربال کدامین قلصدک؟؟؟ نیوشا.......۱۳۸۷ |
|
ای تو ..
شاعر خورشید من.. از سادگی پنجره ی یک اتفاق میگریم... من پریشانی چشمانت را.. در غروب شب پاییزی عشقت دیدم... لحظه ی یخ زدن هجرت بود.. و شبی بود به یلدایی چشمان گناه.. در هوایی که مرا سخت دگرگون میکرد می رفتم.. حرف ها بود ولی حس گفتار نبود.. حد دیدار من و تو شاید چیزی اندازه ی یک قرن خنده ی تلخ وداع می نشست پای زمان.. و نسیمی سوزان در پس پنجره ی دلتنگی انتظار را می خواند اشک تنهایی من روی دامان شب و لحظه ی درد شاید.... اشکم! حرف آخر بود..از آنچه گذشت و کسی می گفت عشق برگ خزان در نفس تاریخ است صفحه ی خط خطی خاطره هاست.. و نگاهت.. شاید خط ممتد می رفت تا بعد زمان تا نگاه خورشید و امیدم؟؟!!
|
|
پرنده مرده بود و آرزوی نیمه جان یک پرواز در انتهای پنجره ای دست و پا می زند... دلی شکسته بود و شاید... شاید پنجره ای ! چقدر مضحک است. تو می آیی ومن در آستانه ی تولدی دوباره خواهم مرد. تو می آیی وهرگز نمی فهمی که دست هایم چه قدر تنهایند! ومن در خلوت یک صبح یک صبح بارانی برای تو شعر می خوانم . تو خیس می شوی وبی اراده می دوی..... دیگر صدای هیچ آوازی به گوش نمی رسد. و دور می شوی .. نقطه ای موهوم و نا معلوم ..... در مقابل دیدگانم.. شاید روزی دوباره برگردی.. آن روز... من باهمین استخوان های پوسیده برای تو شعر خواهم گفت.. وامروز زمستان است... وبا دستهایی لرزان ومنجمد بخار پنجره را پاک می کنم وکوچه چه ساده به اندازه ی یک کف دست برفی تر شد... غریبانه باز سر بر وسعت خاکستری پنجره نهاده وماتی پنجره چشم هایت را به برفی ترین منظره ی خیابان سپرده است نگاه کن! نگاه کن .. ببین چگونه جاده ی سپید از اندیشه ی عبور تو آب می شود خراب می شود!!.. آه!! برفی ترین شب های تقویم شاید... این بارهم بی حضور تو ورق (نیوشا ۸/۳/۱۳۸۷)
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
نه برانمش!!...
نه در بر گیرمش!!.... غم است دیگر!!.. چه بگویم از حریفی که منش نمیگزینم؟ نزنم نمک به زخمی که همیشگیست..باری! که نه خسته ی نخستین...... نه خراب آخرینم... |
| پیوندهای روزانه |
|
سر تسلیم من و خاک در میکده ها جشم هایم انتظارت را می کشند دیباچه زرین (علی عزیز) آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|
